Zosia samosia

"Proście a będzie Wam dane."

Chciałam dziś napisać o wartościach i wartościowych ludziach ale zmieniłam zdanie i napisze
o tym innym razem ;)

Co takiego się wydarzyło, że będzie o Zosi samosi a nie o w/w, już wyjaśniam :)

Inspiracją do tego wpisu była dzisiejsza kumulacja, gromadzących się od tygodnia przemyśleń, towarzyszących akcji przeprowadzkowo-remontowej mojego M1. Dziś był etap montowania karnisza, wieszania lampy na suficie, wiercenia dziur w żelbetonowych ścianach a więc etap prac, o których totalnie nie mam na chwile obecną pojęcia, nie wspominając nawet o umiejętnościach ;) Nie wiem gdzie była moja świadomość w czasie gdy ego wpadło na błyskotliwy pomysł, że mogłabym to ogarnąć sama samiuteńka hahaha (świadomość chyba analizowała wtedy kolejną mądrą książkę ;) ).

Ale do brzegu :)

Przy przeprowadzce na "moją wieś", którą zakończyłam tydzień temu, odczuwałam bardzo silne wsparcie wielu wspaniałych ludzi. Z każdym kolejnym ciężkim kartonem wciskanym do samochodu, zdawałam sobie sprawę, że gdyby nie ich pomoc nosiłabym Franka (tak zwie się mój ludzkich rozmiarów męski manekin), stosy moich ubrań, bransoletek i okularów- na plecach hmmm totalnie bez sensu!! Gdyby nie te pracowite mróweczki, gdyby nie Ci moi aniołowie, sama montowałabym ikeowskie meble, sama instalowałabym pralkę i sama stałabym w długich kolejkach z koszem pełnym drobiazgów takich jak talerze i sztuczne kwiatki. 

Ci ludzie byli, nadal są i chwała im za to :) Pomogli mi ponieważ chcieli, ponieważ ich o tę pomoc poprosiłam, ponieważ przyjęłam ją gdy oni ją deklarowali. Nie stwierdziłam, że sobie poradzę, że jakoś to poskładam, że nie chcę zabierać ich czasu. Przyjęłam pomoc choć jestem rezolutną kobietą i jakbym się zaparła to bym to wszystko zrobiła sama. 

Pytanie tylko po co? PO CO robić wszystko skoro można zrobić część?! PO CO uczyć się obsługi wiertarki skoro już ktoś świetnie nią operuje?! PO CO dźwigać ciężkie kartony skoro są obok ci, którzy są ode mnie silniejsi?! PO CO być Zosią samosią skoro są ludzie, którzy chcą pomoc i którym sprawia dużą satysfakcję i przyjemność niesienie pomocy?!

Cudownie jest przyjąć stan w którym wiem, że nie na wszystkim się muszę znać, nie wszystko muszę potrafić załatwić, zrobić. Cudownie jest dać miejsce na wykazywanie się, na dawanie i branie tego co dobre!

Dzięki temu, że poprosiłam o pomoc, że dałam sobie przestrzeń na brak umiejętności zrobienia czegoś w czym inni są dobrzy już teraz, mogę siedzieć przy świetle "frikowej" zielonej lampy, mogę zasłonić okna fuksjowymi zasłonami, mogę włączyć pranie, mogę czytać moje afirmacje z wielkiej tablicy korkowej wiszącej nad biurkiem :)

Dzięki temu, że nie zrobiłam z siebie Zosi samosi mogłam stać się Darią- kobietą która nie na wszystkim musi się znać i która może po prostu być czasem słabą istotą potrzebującą drugiej osoby aby z ciemności mogła stać się jasność!!!

Daria :)

Jak zwykle...

Człowiek stworzony jest do rozwoju !!!

Według mnie w życiu w ogóle nie chodzi o to by być żyć pokutnie i samobiczować się za chodzenie tymi samymi drogami po raz 2 czy 3. 

Chodzi zawsze o świadomość tego do czego nas prowadzą nasze wybory, świadomość tego gdzie chcemy iść, kim chcemy być, jak chcemy na siebie patrzeć za kilka lat, czym się kierujemy i czy nasze decyzje prowadzą nas to do naszego celu.

Istnieje sobie takie powiedzenie, że nie należy wchodzić 2 razy do tej samej rzeki, tej samej wody. A przecież to już inna woda choć ta sama rzeka i każdy ma prawo sprawdzić czy pływające w  niej ryby są teraz smaczniejsze i jeśli tego potrzebuje to niech to robi. Ale... tylko wtedy jeśli wyciągnie z tego naukę, jeśli będzie o krok dalej i nie będzie wchodził do niej tylko po to by powiedzieć, że "jak zwykle" nic nie złowił oprócz starego gumowca i kilku glonów.

Słowa "jak zwykle" kojarza mi się z brakiem rozwoju a wręcz z uwstecznieniem się.

Naturą człowieka jest rozwój, stawanie się lepszym, silniejszym... 

Ten kto stoi w miejscu cofa się, bo przecież wszystko wokół jest o krok dalej a on nie zrobił nic ze swoim czasem, życiem, losem.

Wszyscy jesteśmy dorośli i naszą rolą jest branie odpowiedzialności za nasze czyny, nasze słowa, nasze słabości i nasze sukcesy.

Jeśli "jak zwykle miałaś rację", "jak zwykle oni mieli rację" stały się słowami którymi często  tłumaczymy nasze słabości to znaczy, że gdzieś w tym wszystkim jest głęboki problem niezrozumienia własnych mechanizmów. Wchodzenie 2 razy do tej samej rzeki vs. popełnianie błędów, które traktować możemy jako błędy lub jako element doświadczenia życiowego, to element życia i tego nie unikniemy. Jeśli jednak zaczniemy nad sobą pracować, dostrzegać swoje niedoskonałości i naleciałości, które utrudniają nam życie zamiast nam je ułatwiać, to wtedy  zwrot "jak zwykle" zniknie z naszego słownika. 

Tylko dzięki pracy nad sobą możemy być lepsi!

Tylko dzięki zrozumieniu swoich leków i obaw możemy z nimi walczyć!

Tylko dzięki powiedzeniu sobie, że potrafimy więcej i podjęciu działań nas ulepszających, możemy więcej!

Tylko dzięki wyjściu poza swoistą dla każdego z nas strefę komfortu możemy się rozwinąć!

Życie to rozwój, rozwój to zmiany, zmiany to element życia !!!

Nie bójcie się więc zmian, walczcie ze zwykłością i swoimi słabościami. 

No chyba, że lubicie robić z siebie ofiarę i "jak zwykle" szukać na daną chwilę linii obrony dlaczego "jak zwykle" postąpiliście tak samo choć chcieliście inaczej. 

Jeśli tak lubicie, róbcie to- macie do tego prawo a ja na pewno nie będę Was oceniać bo niby jakim prawem. Jeśli nie jest Wam z tym dobrze- podejmijcie walkę z najgroźniejszym wrogiem- samym sobą !! Taka walka ZAWSZE się opłaca, ZAWSZE.

Daria :)

O miłości i innych pięknych zjawiskach

Warto kochać !!!

W jakimkolwiek momencie życie byśmy nie byli, jakichkolwiek byśmy nie mieli doświadczeń, z jakiejkolwiek perspektywy byśmy nie patrzyli na nasze życie- najważniejsze to nie tracić wiary w miłość. 

Bo przecież miłość ma tyle twarzy ile ludzi na świecie.

Bo przecież miłość to czyste dobro i wszystko co z miłości prawdziwej pochodzi- buduje, kreuje, łączy.

Bo miłość to ciepło w sercu i uśmiech na buzi.

Bo miłość to łaska, której każdy ma prawo doświadczyć jeśli tylko ma czyste i gotowe serce na to aby ją przyjąć bez rozczeń i oczekiwań.

Bo miłość to wolność a nie stan posiadania.

Bo miłość to........... (wpisz swój tekst)

Życie to dualizm zjawisk i uczuć. Tak jest i nie będę się nad tym rozwodzić, przynajmniej nie dziś ;)

Codziennie spotykamy ludzi którzy nas kształtują, modelują nasz charakter jak modeluje się plastelinę. O jednych powiemy, że zesłały nam ich niebiosa a o innych, że sam diabeł mieszał w tym palce, że pojawili się w naszej codzienności. 

A tak naprawdę wszyscy są z jednego pieca i wszyscy są po "coś". Są nam potrzebni abyśmy przeżyli życie na swój sposób. Abyśmy nie tylko egzystowali ale żyli, doświadczali, uczyli się
i byli coraz lepsi w przeżywaniu życia. Bo przecież to życie mamy tylko raz ;)

Nawet jeśli czujemy się skrzywdzeni, porzuceni, wykorzystani, gdy tracimy powoli wiarę
w miłość i czystość intencji, to w momencie kiedy zdamy sobie sprawę z faktu, że jest to część trasy naszego ziemskiego bytu, to tak jakbyśmy dostali nowe życie! Wchodzimy na wyższy level, gdzie z innej perspektywy patrzymy na to co za nami. Nie nazywamy już rzeczy porażkami a doświadczeniami, nie jesteśmy porzuceni a wolni, nie jesteśmy skrzywdzeni
a mamy wiedzę czego już nie chcemy robić i z kim nie chcemy przebywać.

Wszystko nabiera innych barw gdy towarzyszy temu miłość i wiara w najlepsze.

Mówi się, że "Najgorszą rzeczą jest zabić miłość" i ja jak najbardziej się pod tymi słowami podpisuję!!!

Wszystko ma sens gdy jest w imię miłości czynione. Nie jest ważne w jakiej ona wystąpi postaci czy jako miłość braterska, partnerska, rodzicielska czy miłość własna- miłość to czyste piękno i ogromna moc.

Gdy kochamy siebie i czynimy wszystko w imię własnego dobra i własnego wzrastania- stajemy się miłością. Tym samym więcej dobra wysyłamy do osób w naszym otoczeniu- do Pani w sklepie, do Pana w windzie, do dziecka w piaskownicy, do psa spacerującego po parku...

Nie ma wtedy miejsca na zazdrość, mściwość, zdradę, bałwochwalstwo, krzywdę. Nie ma wtedy miejsca na ego. Bo ego to nie my, to nasza pamięć jak mówi Osho, pamięć w której są rzeczy nie wybaczone innym, żale nie zapomniane.

Kochając stajemy się lepszymi !!!

Dlatego kochajmy, wybaczajmy grzechy przeszłości, dawajmy ludziom drugie szanse, uczmy się na błędach traktując je jako wskazówki do stawania się lepszymi.

Afirmacja na dziś:

Kocham bardziej, kocham mocniej, jestem miłością !!!

Daria :)

 

Skrywane emocje, niewypowiedziane słowa.

Rzeczy albo są albo ich nie ma.

Słowa których nie wypowiemy, myśli których nie przekażemy dalej, emocje które nie ujrzą światła dziennego, stać się mogą skarbem zakopanym w ziemi. 

Ludzie zazwyczaj nie czytają w myślach ;) Często mają nawet trudność w poprawnym interpetowaniu mowy ciała drugiej osoby. Skąd więc pomysł na to, że jakiś KTOŚ wie o co nam chodzi jeśli mu tego nie powiemy, nie pokażemy?

Skąd założenie, że "Ona na pewno to czuje", "On na pewno się domyśla"?

Najpewniej Ona wyczuwa- coś na pewno, On domyśla się- czegoś na pewno ale skąd przekonanie, że właśnie tego o co nam chodzi ;)

Według mnie nie ma nic gorszego niż wychodzenie z założeniami!

Mnie się wydaje, że mnie lubisz a może mnie nie znosisz ale nie jesteś na tyle asertywny/a aby mi to powiedzieć i usunąć mnie z listy znajomych na fb ;)

Wydaje Ci się, że Twoi przyjaciele wiedzą ile dla ciebie znaczą ale czy oni to wiedzą, czy to czują? 

Wydaje Ci się, że człowiek, który Ci imponuje wie o tym, że jesteś jego fanem. Wie czy wydaje Ci się, że o tym wie?

 

Słowa czasem nie są potrzebne ale w większości życiowych przypadków bardzo dużo ułatwiają i klarują sytuacje. Tam gdzie jest miejsce na domysły jest też miejsce na czarne scenariusze, w których tworzeniu jesteśmy naprawdę dobrzy, ojjj wręcz wspaniali ;)

Jeśli skrywasz emocje w sobie, nie mówisz o tym co Cię boli, co zajmuje Twoje myśli a jednocześnie chcesz aby ktoś pomógł Ci w dźwiganiu Twojego krzyża- nie czekaj aż się domyśli bo to może wcale nie nastąpić- poproś o pomoc!

Po co komplikować sobie życie niedopowiedzeniami skoro można jasno komunikować swoje potrzeby, emocje i refleksje :)

Może ktoś nie będzie zainteresowany udzieleniem nam pomocy, może ktoś nie pójdzie z nami na randkę, może ktoś nie pożyczy nam roweru, może ktoś nie wyprowadzi naszego psa na spacer gdy go o to poprosimy- ma prawo odmówić lub zmienić zdanie. Ale dopóki nie zapytamy nie będziemy wiedzieć. 

Rzeczy albo są albo ich nie ma.

Kto ma usta niechaj mówi, kto ma oczy niechaj patrzy, kto ma uszy niechaj słucha !!!

Daria :)

Każdy ma prawo przeżyć swoje życie po swojemu.

Jeden człowiek = jedno życie !!!

Mówi się, że ile ludzi tyle charakterów. 
Mówi się, że z kim przystajesz, takim się stajesz.

Każdy z nas mógłby pewnie przywołać w pamięci kilka "ludowych" mądrości na potrzebę tej tematyki. 

Mówi się wiele różnych rzeczy. Wydaje się dużo opinii, a w szczególności w stosunku do sposobu myślenia i egzystowania ludzi nas otaczających.

Z niesamowitą łatwością przychodzi nam ocenianie i krytykowanie innych! 
Chętnie udzielamy nauk, gdy tak naprawdę sami jesteśmy w totalnym dołku i nie ogarniamy ewidentnie swojej kuwety.

Bardzo chętnie rozkładamy na czynniki pierwsze cudze problemy i dodajemy do wszystkiego swoje 5 groszy i całą tonę złotych myśli. Dorzucamy do tego pokutnego stosu poczucie winy, że ktoś zachował się inaczej niż mu doradzaliśmy i że znów nie posłuchał naszych rad.
Jest nam przykro, że nie powstrzymaliśmy kogoś przed podjęciem decyzji, z której wyszedł ze złamanym palcem, nosem a czasem sercem. Naszym usprawiedliwieniem jest chęć pomocy i troska o dobro bliskiej nam osoby. 

Ocena towarzyszy nam wszędzie!

Gdy na ulicy, w pracy, w windzie trafiamy na kogoś, kogoś z kim nie jesteśmy emocjonalnie związani, a "coś" nas w tym KTOSIU zainteresuje, często zaczynamy stawiać diagnozę osobowościową, analizujemy strój, zachowanie, oceniamy... Nie szukamy usprawiedliwień bo nie szukamy, proste :)


A przecież każdy ma prawo przeżyć swoje życie po swojemu. 

Uczyć się na swoich błędach albo skutecznie popełniać je 2, 4 czy 5 razy. Ubierać się tak jak lubi, słuchać muzyki która dodaje mu skrzydeł, jeść co mu smakuje i chodzić spać o godzinie w której jest śpiący.
Każdy ma prawo sparzyć się na sytuacjach i ludziach bo to przecież jego życie i aby było jego MA ono wyglądać dokładnie tak jak wygląda.

Nie możemy oczekiwać, że ktoś postąpi tak jak my chcemy czy tak jak my byśmy postąpili.

Ludzie mają prawo zmieniać zdanie i  robić "po swojemu". My za to nie mamy prawa ich oceniać i oczekiwać, że będą chodzić naszymi drogami.

Świat bez oceniania i wystawiania osądów jest prostszy, milszy, przyjemniejszy i bezkolizyjny.


Wystarczy pozwolić ludziom być ludźmi a ptakom ptakami. 


Daria :)


 

 

Masz prawo !!!

Masz prawo !!!

Sądzę, że... Nie, nie nie ! Posunę się nieco dalej- WIEM, że właśnie teraz jest najlepszy czas by powiedzieć to sobie głośno, wykrzyczeć z całych sił, doprowadzić do tego, że szkło w domu zacznie pękać, sprawić, że świat stanie do góry nogami... Teraz jest moment na powiedzenie prawdy. 


UWAGA !!! 
3...
2...
1...

Masz prawo: 
być szczęśliwym baaaaaa, chwalić się tym, donosić o tym światu, radować się tym faktem
w każdej sekundzie Twojego życia !!!

Masz prawo:
mówić jak bardzo kochasz, jak bardzo jesteś kochany/a !!!

Masz prawo: 
mówić i pisać o tym, że jesteś zdrowy/a i masz wspaniałych ludzi wokól siebie !!!

Masz prawo:
być bogaty, hiper bogaty i wydawać swoje pieniądze na zachcianki małe i duże !!!

Masz prawo:
mówić głośno o swoich potrzebach!!!

Masz prawo:
mieć swoje zdanie, swoje wartości, swoje pasje, które odbiegają od "większości" !!!

Masz prawo:
być sobą !!!


A kto Ci zabroni? 
No chyba nie Ty sam!!!


Kłaniam się po same kostki bo jestem na tyle rozciągnięta, że mogę tak nisko :)
 
Daria :)

 

O mnie i mojej drodze

Jestem już dużą dziewczynką :)

Kupiłam mieszkanie, przeżyłam kilka pięknych miłości, kocham swoją pracę, jestem okazem zdrowia i energii życiowej.

Mam wokół siebie wspaniałych ludzi, cuda zdarzają się każdego dnia...

Jestem zadowolonym z życia człowiekiem, który odważnie pisze o tym co ma i z czego jest dumny :)

A przecież:

mnie też czasem ucieka ostatni nocny autobus, też nie zawsze mam parasol w deszczowy dzień, mnie też marzną ręce zimą, też płacę rachunki, też wstaję lewą nogą (raz na pól roku ale jest to fakt). Zdarza mi się czekać długo w kolejce, jeść danie, które nie do końca mi smakuje.

Ja także spotykam ludzi, którzy chcą "dużo" ode mnie, w zamian nic nie proponując. Wszystko to jest OK bo przecież nikt nie MUSI niczego dawać, MOŻE jeśli chce i jedyne co trzeba z tym zrobić to to szanować :)

Jako, że jestem człowiekiem z krwi i kości (A Rh+) doświadczam tego samego co każdy z Was. Spotykam tych samych ludzi, widzę te same rzeczy, płacę te same rachunki, podejmuję decyzje. Niejednokrotnie pewnie nawet przeżywamy te same rozterki w tym samym czasie...

Co ja robię inaczej? Dlaczego patrzysz na mnie i uważasz, że na pewno miałam lepsze dzieciństwo niż Twoje i każdy mój dzień na pewno jest lepszy niż innych ludzi?

Nie grzebię w przeszłości- ona już była, minęła. Ukształtowała mnie na obraz doczesny ale w niej nowego nic już nie znajdę więc skupiam się na tym co mam obecnie. Coś co zrobiłam 5 lat temu wpłynęło na mnie ale mój czas kształtowania mojego dnia jest teraz, dokładnie w tym momencie gdy o tym piszę!!!

Częściej podróżuję do przyszłości niż wracam do przeszłości. Jednak najpiękniejsze co dla siebie robię- to jestem tu i teraz :)

Nie tracę energii aby złościć się na uciekający autobus- idę piechotą.

Nie mam parasola- zmoknę z cukru nie jestem choć podobna słodka ze mnie postać :)

Ręce marzną- trzeba założyć rękawice jak to zimą mam w zwyczaju.

Rachunki przyszły- spodziewałam się ich :) Korzystałam przecież  z prądu, z telefonu,
z innych przyjemności życia a to przecież kosztuje.

Na wszystko można spojrzeć w dwojaki sposób i właśnie to jak patrzysz sprawia, że albo jesteś człowiekiem pogodzonym ze swoim życiem albo wciąż szukasz dziury w całym
i walczysz z wiatrakami!

JA, Daria !!!

Tu gdzie jestem i to kim jestem zawdzięczam wielu godzinom pracy nad sobą, dniom spędzonym nad przemyśleniami i refleksjami. Wypłakałam wiele rolek papieru, wiele razy skarciłam się za to czy tamto. Podjęłam walkę ze swoimi słabościami, które tak naprawdę okazały się trampoliną by wznosić mnie wyżej i wyżej :)

Ja też płaczę, ja też mam chwile gdy jest mi źle, ja też mam "gorsze" dni gdy słońce nie świeci tak mocno jak zazwyczaj. Daję sobie do tego prawo, pozwalam sobie na chwile słabości ale nie pozwalam sobie nad bezsensowne użalanie się nad sobą i robienie z siebie ofiary. 

Bardzo świadomie mówię wtedy do siebie- "Daria, ogarnij się! Od płakania i rozczulania się nad sytuacją nic się nie zmieni a ja będę mieć tylko podkrążone oczy i wyjęte kilka godzin
z życia- bez sensu !! 

To JA decyduję co zrobić z moimi emocjami, to JA decyduję czy potraktować daną sytuację jako naukę czy jako porażkę, to JA decyduję czy zwijam żagle czy wyruszam na pełne morze z wiarą, że wszystko co mnie spotyka jest dla mnie najlepsze, nawet jeśli tego jeszcze nie rozumiem. 

JA decyduję o sobie a o Twoim życiu decydujesz tylko TY !!

Życzę Ci pięknego dnia ze sobą. Dnia, w którym podejmiesz wyzwanie bycia lepszym dla siebie!

Daria :)